مىدهد . مكارى ( makk ri ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مكر و حيله‌گرى و فريبندگى . مكارى ( mok riyya ) ا . ع . كرايه دهنده من و يا كرايه دهندگان من . تقول هذا مكارى و هولاء مكارى . مكارياى ( mok rey ya ) ا . ع . به صيغه تثنيه : يعنى دو مكارى من . مكاس ( mak s ) پ . كلمه نهى از كاستن يعنى كم مكن . مكاس ( mak s ) ا . ع . جاى حلقه شدن مار . مكاس ( mek s ) ا . ع . از اتباع عكاس است . ر . عكاس . مكاس ( mek s ) م . ع . ماكس فى البيع مماكسة و مكاسا : تشويش كرد در بيع و كم كرد بها را . و نيز مماكسة : با كسى دو چيزى بخيلى كردن و ماكسه فى البيع مماكسة : بخيلى كرد با او در بيع . و دون هذا الامر مكاس و عكاس . ر . عكاس . مكاس ( mok s ) ا . پ . نهايت تاكيد و مبالغهء در كارى و ابرام و تقاضا . و باج و راهدارى . و باج‌گير و راهدار و تحصيلدار . مكاساة ( mok s t ) م . ع . با هم بزرك منشى كردن و با هم فخر نمودن . مكاسب ( mak seb ) ع . ج . مكسب ( maksab ) و ( makseb ) و مكسبة . مكاسب ( mak seb ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسبها و منفعتها و حاصلها . مكاسحة ( mok sahat ) م . ع . سخت نوشيدن با هم . مكاسر ( mak ser ) ع . ج . مكسر . مكاسر ( mok ser ) ا . ع . همسايه‌اى كه چادر او دامن بدامن چادر شخص باشد . يق : جارى مكاسرى . مكاسرة ( mok sarat ) م . ع . نبرد كردن در كسر و شكستن چيزى . مكاسرة ( mok sarat ) ا . ع . وحشت و حيرت و اضطراب . مكاسنى ( mok sani ) ا . ع . بلغت مراكش : نوكرهاى خاندان سلطنت . مكاسه ( mok se ) ا . پ . باصطلاح مردم هند : دهى كه از باج و خراج معاف باشد مشروط بر آنكه مردمان آن ده اموال مسافرين را محافظت كنند . مكاسير ( mak sir ) ع . ج . مكسور . مكاشحة ( mok cahat ) م . ع . پنهان داشتن دشمنى و دشمنى نمودن . مكاشر ( mok cer ) ا . ع . همسايهء نزديك . يق : جارى مكاشرى . مكاشرة ( mok carat ) م . ع . با هم تبسم كردن و دندان پيدا نمودن . مكاشفات ( mok caf t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - اسرار و امور غيبى كشف و هويدا شده . مكاشفة ( mok cafat ) م . ع . دشمنى را ظاهر و هويدا كردن و با كسى آشكارا جنك كردن . و برهنه كردن . مكاشفه ( mok cafe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ظاهر و هويدا شدن اسرار و امور غيبى در دل كسى و الهام . و برهنگى . مكاظة ( mok zzat ) م . ع . سخت مروسيدن در جنك . كظاظ مثله . مكاعمة ( mok 'amat ) م . ع . بوسه دادن و دهان در دهان گرفتن وقت بوسه . و در يك جامه هم‌بستر كردن زن را . مكافأة ( mok fa'at ) م . ع . كافاه مكافأة و كفاء : پاداش داد او را . و كافا فلانا : مانا شد بفلان و مراقبت نمود . از فلان . و برابرى كرد با او . و نيز مكافأة : دور كردن كسى را . و برابر ايستادن . و با هم پىدرپى نيزه زدن . يق : كافا بين فارسين برمحه اى طعن هذا ثم هذا . مكافاة ( mok f t ) م . ع . كافاه مكافاة : پاداش داد او را و مانند كار وى كرد . مكافاة ( mok f t ) ا . ع . كفايت . يق : رجوت مكافاتك اى كفايتك . مكافات ( mok f t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پاداش و جزا و تلافى و سزا و داشاد و شيان و رشيان و شيان . مكافتة ( mok fatat ) م . ع . كافت مكافتة و كفاتا . ر . كفات . مكافتة ( mok fatat ) ا . ع . بناگاه مردن . يق : مات مكافتة . مكافحة ( mok fahat ) م . ع . كافح الامراة مكافحة و كفاحا : بوسه داد آن زن را . و كافح فلانا : روباروى گرديد با فلان . و نيز جنك كرد با فلان . و فلان يكافح الامور : فلان خود مرتكب كارها مىگردد . مكافرة ( mok farat ) م . ع . ناسپاسى كردن و حق كسى ناشناختن . يق : كافره حقه اى جحده . مكافل ( mok fel ) ا . ع . همسايه . و هم‌پيمان . و عهد نماينده . مكافى ( mok fi ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - هم كفو و برابر و مساوى . مكافى ( mok fi ) ص . ع . هر چيزى كه برابر چيزى گردد تا مانند آن شود . مكافئ ( mok fe ' ) و مكافئة ( mok fe'at ) ص . ع . مساوى و برابر .